ذيل جمله * ( « بِماءٍ كَالْمُهْلِ » ) * فرمود : مانند درد زيت آن قدر سوزاننده است كه وقتى نزديكش مىشود كه بخورد پوست صورتش مىافتد « 1 » . و در تفسير قمى در ذيل جمله * ( « بِماءٍ كَالْمُهْلِ » ) * گفته است : امام ( ع ) فرمود : « مهل » آن چيزى را گويند كه در ته زيت مىماند « 2 » . و در تفسير عياشى از عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : فرزند آدم ، تو خالى خلق شده ، و چاره اى از خوردن طعام و نوشيدنى ندارد ، و خداى تعالى در اين باب فرموده : * ( « وَإِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوه » ) * « 3 » .

--> ( 1 ) الدر المنثور ج 4 ص 220 . ( 2 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 35 . ( 3 ) تفسير عياشى ج 2 ص 327 .